Siyaset, Amerikalıların Iktisat Görüşlerini Bozdu


Yazı işlemleri yüklenirken yer tutucu

Yakın tarihindeki bir ankete gore, Cumhuriyetçilerin çoğunluğu ve Demokratların bir çok ABD’nin resesyonda olduğuna inanıyor. Mesele, şikayetlerini ne kadar ciddiye alacakları.

Amerikalıların bir çok muhtemelen bir resesyonun resmi tanımını bilmiyorlar – “ekonomiye yayılan ve birkaç aydan fazla devam eden ekonomik aktivitede mühim bir düşüş” – sadece mevcut gaz ve besin fiyatlarının bilhassa yüksek bulunduğunu biliyorlar. ve enflasyon son 40 senenin en süratli yükselişi. Hem de, işsizlik %4’ün altında ve ABD ekonomisi hızla yeni istihdam yaratmaya devam ediyor.

Iktisat söz mevzusu olduğunda, Cumhuriyetçiler olumsuza, Demokratlar ise olumluya odaklanma eğilimindedir. Taraflar entelektüel olarak tutarlı olsaydı, tam tersi olurdu.

George W. Bush’un başkanlığını düşünün. Cumhuriyetçiler tutarlı (tartışmalı da olsa) bir ekonomik başarı vizyonu sundular: net değerin nispeten yüksek olduğu, tasarrufların yüksek olduğu ve insanların pazarın iniş çıkışlarıyla başa çıkmak için kendi kaynaklarına güvenilmiş olduğu bir “iyelik toplumu”. Güvenli iyelik hakları ve yüksek tasarrufla, anlık rahatsızlıklar bireysel tasarrufla dengelenebilir. İnsanlar daha azca tüketerek yada uygun ikameler arayarak geçici olarak daha yüksek tutarları yönetebilirler. Olabildiğince ilk mesele, kafi sayıda hanenin kafi mülkiyete ve maddi kaynağa haiz olmamasıydı.

Bush yönetimi, iyelik toplumu vizyonunu gerçeğe dönüştürmeyi hiçbir vakit başaramadı. Sadece günümüze gelelim: Pandemi, istemeden de olsa iyelik toplumunu ortaya çıkardı – çarpık ve birazcık distopik bir versiyon. Kısmen pandemi harcamaları azalttığı ve kısmen de federal hükümetin maliye politikası tepkisi sebebiyle hanehalkı bilançoları oldukça kuvvetli ve likidite yüksek.

Cumhuriyetçilerin bu durumu en azından tolere edilebilir bulacağını düşünebilirsiniz. Sadece iktidarda olmadıkları için mevcut ekonominin negatif yönlerine vurgu yapıyorlar.

Birçok Demokrat da tutarsız. Hanehalkı refahına genel olarak Demokratik yaklaşım, mühim malların fiyatlarını düşürmek için sübvansiyonlar ve düzenlemeler kullanmaktır. Bu tür programlar besin pulları, kamu ve sübvansiyonlu konut ve Medicaid içerebilir. Kuram, bu alanlardaki yüksek ve değişken piyasa fiyatlarının zararı dokunan olduğu ve bu durumun sübvansiyonlar yada bazı durumlarda direkt tedarik için bir durum oluşturduğudur.

Pek fazlaca Demokratın genişletmek istediği bu geçirme programları, tutum oranlarını düşürmenin daha uzun vadeli etkisine haiz. Mesela, işsizlik sigortası ve Medicaid daha eli bol yapılırsa, hükümet daha çok hisse alacağı için tutum talebi düşecektir.

Aşırı basitleştirme riskine karşın, hükümetin ev ürünleri için büyük fiyat artışlarını engellemeye yada köreltmeye destek olduğu Demokratik idealin düşük fiyatlardan biri olduğu söylenebilir. Bu ideal altında, tercih edilen politikaların birçoğu tutum oranlarını düşüreceğinden, sağlam hanehalkı bilançoları bir öncelik değildir.

O vakit Demokratların yüksek tasarruflarla yüksek ve değişken fiyatların mevcut karışımını oldukça yıkım olarak göreceğini düşünebilirsiniz. Gene de mevcut ekonomik durum için özür dileyenler daha sık Demokratlardır. Mesela Paul Krugman, insanların ekonomiyi iyi mi tasvir ettikleri ile gerçekte iyi mi yaptıkları içinde büyük bir kopukluk bulunduğunu onlarca defa savundu. Özünde, fazlaca fazla yakınma bulunduğunu düşünüyor.

Peki kim haklı? ABD’nın ekonomisi sevinilecek bir şey mi, değil mi? Kolay bir yanıt yok. Birçok insanoğlunun servet kazanımlarını hızla içselleştirdiğini ve birçok tüketim öğesinin daha yüksek tutarları şeklinde kayıplara duygusal olarak odaklandığını fark ettiğimi söyleyeceğim.

Fakat en azından bir anlamda iyimserler haklı. Bundan birkaç yıl sonrasında, hanehalkı bilançolarına eklenen servetin bir kısmı kalacaktır. Hem de, besin ve enerji tutarları daha düzgüsel seviyelere dönmüş olabilir. Mutluluk seviyeleri geri dönmeli.

Bu şekilde bir gelecek, şimdi Amerikalıları mutlu etmek için fazlaca uzak ve belirsiz gelebilir. İnsanlar miyoptur ve geleceği aşırı derecede önemsemezler. Bu, politikanın öteki yöne eğilmesinin bir nedenidir – bu, sonuçta bir iyelik toplumu vizyonunda bir şeyler olduğu anlamına gelebilir.

Bloomberg Opinion’dan Daha Fazlası:

• ABD Ekonomisine Yönelik En Büyük Tehdit Siyaset Yapıcılardır: Allison Schrager

• Durgunluğun Suçlusu Kim, Biden yada Powell?: Daniel Moss

• Biden’ın Ekonomik Kibri Yerini Alçakgönüllülüğe Bırakıyor: Karl W. Smith

Bu sütun kesinlikle gösterim kurulunun yada Bloomberg LP’nin ve sahiplerinin görüşlerini yansıtmaz.

Tyler Cowen bir Bloomberg Opinion köşe yazarıdır. George Mason Üniversitesi’nde iktisat profesörüdür ve Marjinal Devrim adlı blog için yazar. “Beceri: Dünya Çapında Enerji Vericileri, Yaratıcıları ve Kazananları Iyi mi Belirleyeceksiniz” kitabının ortak yazarıdır.

Bunun şeklinde daha çok hikayeyi bloomberg.com/opinion adresinde bulabilirsiniz.

Yoruma kapalı.

Bu web sitesi deneyiminizi geliştirmek için çerezleri kullanır. Bununla iyi olduğunuzu varsayacağız, ancak isterseniz vazgeçebilirsiniz. Kabul etmek Mesajları Oku

Gizlilik ve Çerez Politikası