Görme kaybı aslında gözlerden değil, beynin durumu olabilir!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara neden olabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı olabilir. nöral yolların bu tür hasarları görmeYeteneğini kısıtlayabilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz görüntüleri sadece beyin merkezine gösteren kameralar gibidir. Beynin yer alan görüntü işleme kısımlar, sembolleri ayırt etmek için kullanılır. Biraz ağır zaman zaman hasar bu işlemi yavaşlatabilir. Netice olarak, nöral iletişimin aksaması görüntüleri zorluyor, görme kaybı gerçek anlamda.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç geçiren kişiler, gözleri sağlıklı olsa da, beynin o bölgesinde oluşan hasar gören neden bütün görme alanlarının kapanmasına sebep olabilir. nöral yolların bu alanlara işlem fonksiyonunun bozulması görme alanının kısmen karışık gerçek dışı sebep olabilir. Böylece, görme organlarının önem taşımayan bir beşerî durum gelişebilir. Genellikle uğranılan bu nöral kayıp, görüntüler eksiklikler ve ciddi gelişebilir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı boşluklar, hastaların çeşitli riskleri beraberinde getirebilir. Kişiler, bir tarafını düşük görüntüleri sığdırmadan anlamayabilir düşme riski taşırlar. İlginç olan ise, beyin bu durumda yapılan bozuklukları sebebiyle bir görme sahası bozuk durumunda. Özde belirtilen, bir kişi yemeğini sadece görebildiği kısmını bırakır. İşte bu en ilginç örneği, Anton Sendromu adlandırılan bir hastalık şeklidir. Anton Sendromu sıkça çare bulunmamakla birlikte, öznel kişilerin gördüklerini doğru inanmak istediği gibi idrak etmesi mümkün değildir. Bu problem, dünyaya bakış kavrayışımızı test eder.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda oluşan hasarlar, gerçek olmayan nesnelerin, görülebilen ve düzenli şekillerin görüntülenmesine neden olabilir. Bunun ölçüt, psikolojik olmayan görüntülerin sonucudur ve sıklıkla kayıplar birlikte kendini gösterir. Nöral ağlar dış dünya kayıtsız görsel güdüsü yetişmediğinde, kendi iç depolarını zorunlu olduğu çalışmalar başlar. Sonuç olarak, bilinç eksik alanı, eski hafıza veya spontane canlandırılmış resimlerle doldurur, hastaya yapay kurgulanmış ortam sunabilir. Hastalar bu|bu|n] görüntülerin genellikle yanlış olduğunu fark edebildikleri halde fazla şaşkınlık diyebilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda vizüel sanrı görenleri kesinlikle psikolojik hastalıkla bağlantılı sayılmaz. Felç sonrası, Alzheimer veya yoğun migren dahil. Charles Bonnet Sendromu, görme alanlarının kısıtlanmasına bağlı ortaya çıkan en bilinen beyin yaralanmasının bir örnektir. Görme alanındaki görünüm nesnelerin sahte olmadığını zaman içinde düşünebilirler. Bu nedenle, görsel bozukluk gören hastaların, psikolojik etiketler yerine, kapsamlı beyin tetkikleri yaptırmaları gerekmektedir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin telafisi, kaçınılmaz adımların atılmasını teşvik eder. Hasta bireylerin zamanda kontrol edilmesi, beynin kendi kullanılabilir hücrelerini kullanarak yitirilen görme kapasitesini yeniden öğrenmeye kolaylaştırabilir. Uygulanan bireysel göz geliştirme ve planlı rehabilitasyonlar, hastaların görme alanlarını daha etkin fark etmelerine olanak sağlar. Bu rehabilitasyonlar, bireylerin görüşlerini yoğun taramayı öğrenmesini sağlar, yaralanmalara karşı koruma artabilir. Rehabilitasyon süreci sayesinde, hastalar işbirliği yaparak kendi ayakları üzerinde durmalarını başarılı olabilir.